Suplementy uzupełniające w diecie psa i kota – część druga

Suplementy uzupełniające w diecie psa i kota – część druga

Suplementy uzupełniające w diecie psa i kota – część druga

Suplementy uzupełniające w diecie psa i kota – część druga

Poniżej prezentuję drugą część listy suplementów dodatkowych, stosowanych w diecie psów i kotów, a także krótką wzmiankę o preparatach pre- i probiotycznych, wspomagających prace układu pokarmowego mięsożerców. Należy pamiętać, że suplementy muszą być stosowane u zwierząt stosowane są zgodnie z konkretnymi zaleceniami, a części z nich nie powinno się wdrażać profilaktycznie. Więcej na ten temat możesz też przeczytać w pierwszej części tego materiału (link do cz. 1).

                     Marchew (sproszkowany korzeń, dostępny jako suplement) – wykazuje dużą zawartość naturalnych karotenoidów, które są w organizmie prekursorami witaminy A.
Pomarańczowy kolor karotenu wspomaga rdzawe wybarwienie sierści, pożądane u niektórych ras psów. Prócz tego marchew jest źródłem witamin C, E, K i witamin z grupy B oraz składników mineralnych (wapń, potas, sód, żelazo, miedź, fosfor, magnez, cynk i kobalt). Zawarte w marchwi błonnik i pektyny mogą pomóc w regulowaniu pracy przewodu pokarmowego.
Przy podawaniu marchwi należy pamiętać, że obróbka termiczna i mechaniczna wpływają na poprawę biodostępności karotenoidów (β-karotenu i α-karotenu), dlatego warzywo to należy podawać w formie przetworzonej termicznie oraz rozdrobnionej (nie zapominając jednocześnie, że podnosi to w sposób znaczący indeks glikemiczny tego warzywa).
UWAGA! Koty nie mają umiejętności przekształcania β-karotenu w retinol (aktywna forma wit. A) dlatego podawanie im marchwi jako źródła tej witaminy jest całkowicie nieuzasadnione dietetycznie. Dla kota źródłem wit. A w diecie jest przede wszystkim wątroba innych zwierząt i suplementowanie diety marchwią nie pokryje kociego zapotrzebowana na ten składnik.

MSM (siarka organiczna) – jest to skrót od słowa metylosulfonylometan który jest naturalnym, wysoko przyswajalnym źródłem aktywnej biologicznie siarki organicznej, występującej pod postacią białego, krystalicznego proszku, rozpuszczalnego w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. Po rozpuszczeniu (forma aktywna) siarka działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo i przeciwgorączkowo, ponadto podnosi absorpcję składników odżywczych w organizmie i wspomaga działanie innych suplementów, szczególnie w ochronie stawów i regeneracji układu ruchu. Do tego MSM działa oczyszczająco usuwając toksyny, wspomaga odbudowę tkanek w organizmie oraz podnosi naturalną odporność. Jest też ważnym dodatkiem w zwalczaniu problemów związanych z alergią pokarmową oraz z dermatozami skórnymi.
UWAGA! Wchłanialność MSM jest wyższa, jeśli stosujemy ją łącznie z suplementacją witaminy C (np. z owocem dzikiej róży), co jest wskazane u psów. Po rozpuszczeniu w wodzie MSM ma intensywnie gorzki smak, co może utrudniać podanie suplementu u części zwierząt.
 
Ostropest plamisty – zawiera w sobie kompleks flawonolignanów o nazwie Sylimaryna: jest to antyoksydant o silnym działaniu hepatoprotekcyjnym. Chroni wątrobę, wspomaga jej regenerację w przypadku chorób oraz przy w przypadku wystąpienia zaburzeń metabolicznych bądź zatrucia.
Stosowanie ostropestu jest zalecane przy zapaleniach wątroby, stłuszczeniu, marskości oraz do wspomagania pracy pęcherzyka żółciowego (wykazuje działanie żółciopędne). W leczeniu problemów z przewodem pokarmowym działa odtruwająco, oczyszczająco i przeciwzapalnie. Z kolei przy cukrzycy wykazuje pozytywny wpływ na normalizację poziomu glukozy i cholesterolu we krwi.
UWAGA! Ponieważ Sylimaryna ulega szybkim procesom utleniania, najlepiej kupować ostropest w formie ziaren i podawać z posiłkiem świeżo mielony, w dawce zgodnej z zaleceniami producenta (dawkowanie zależy od masy ciała zwierzęcia).


Przywracanie równowagi środowiska jelitowego
 Problemy z pracą przewodu pokarmowego mogą mieć u psów i kotów bardzo wiele przyczyn – od chorób bakteryjnych, przez wirusowe, pasożytnicze aż po psychogenne. Często jednak jednym z elementów składowych jest zaburzenie tzw. mikrobiomu jelitowego, czyli kolonii tzw. „dobrych bakterii” zasiedlających jelita i wspomagających procesy trawienne i inne czynności organizmu (w tym odporność). Takie zaburzenia często pojawiają się w wyniku stresu, podawania leków ogólnych (np. przy antybiotykoterapii), ale też podczas gwałtownej zmiany diety bądź też u zwierząt z wrażliwym przewodem pokarmowym. Warto wtedy wprowadzić odpowiednią suplementację wspomagającą proces powrotu organizmu do równowagi.

Preparaty, które do tego służą, dzielą się na trzy grupy:
probiotyki – są to podawane doustnie, wyselekcjonowane kultury bakterii lub drożdży, które działają korzystnie w przewodzie pokarmowym, dzięki działaniu immunomodulującemu oraz poprzez zasiedlanie i zachowywanie prawidłowej flory fizjologicznej w jelitach;
prebiotyki – są to substancje obecne w pożywieniu bądź też wprowadzane do pokarmu w celu pobudzania rozwoju prawidłowej flory jelit. Jest to więc taka „pożywka” dla „dobrych” bakterii, która pozwala na sprawne rozwijanie się ich kolonii w jelitach;
synbiotyki – połączenie obu powyższych substancji w jednym preparacie, co ułatwia podawanie i pozwala na działanie dwutorowe.

 Przy wyborze probiotyków bardzo ważne jest to, aby były one dostosowane do potrzeb konkretnego gatunku, a ściślej rzecz biorąc do danego typu przewodu pokarmowego. Dla przykładu bakterie probiotyczne odpowiednie dla ludzi nie zasiedlą prawidłowo przewodu pokarmowego mięsożercy, ponieważ nie pokonają nawet bariery kwasowości obecnej w żołądku (mięsożercy mają bardzo niskie pH żołądka - u kotów jest to nawet 1!). Dlatego zawsze warto sięgać po preparaty typowo dedykowane dla psów czy kotów – w zależności od tego jaki organizm chcemy w ten sposób wspomóc.
 Drugim ważnym parametrem jest tzw. CFU czyli skrót od angielskiego terminu colony-forming unit tłumaczonego jako „jednostka tworząca kolonię (jtk)”. Jest to jednostka określająca liczbę mikroorganizmów, które, przy zastosowaniu metody posiewu mikrobiologicznego, będą rozmnażały się tak, by każda z nich utworzyła odrębną, pojedynczą kolonię. Zazwyczaj im wyższy mamy wskaźnik CFU w danym preparacie, tym większa jest szansa na to, że odpowiednie kolonie bakterii zostaną wyhodowane w przewodzie pokarmowym szybko i skutecznie. Dlatego z mojego doświadczenia wynika, że zazwyczaj te preparaty, która mają wysoką wartość CFU, działają szybciej i dają lepszy efekt długofalowy.

Dodatkowe działanie preparatów wspomagających i dbających o florę jelitową to:
stymulacja odporności – widać to szczególnie u zwierząt młodych;
działanie wspomagające przy chorobie nerek (wyłapywanie toksyn mocznicowych – nie wszystkie preparaty mają taką właściwość!);
stosowanie wspomagające przy stanach zapalnych trzustki.

 Jeśli chodzi kwestię przeciwwskazań do stosowania suplementacji tego rodzaju, to zwraca się jedynie uwagę na to, by nie wprowadzać jej u zwierząt z objawami silnej immunosupresji oraz u osobników w stanie krytycznym.
 Ewentualne objawy uboczne, które mogą się pojawić po wprowadzeniu tego typu preparatów, to przemijające wzdęcia oraz niewielki dyskomfort w rejonie brzucha, który powinien ustąpić samoczynnie po 1-2 dniach. Gdyby tak się nie stało, koniecznie należy skonsultować się z lekarzem weterynarii lub zoodietetykiem.

Glinka kaolinowa – drobno zmielony kaolin działa oczyszczająco, osłonowo oraz łagodzi podrażnienia jelit i skóry. Jako dodatek do karmy pomaga w detoksykacji organizmu, odwadnia masy kałowe wspomagając ich prawidłowe formowanie oraz wspiera procesy trawienne, co ma szczególne znaczenie przy wszelkich zaburzeniach biegunkowych i problemach wynikających z zatrucia pokarmowego. Zdekantowany płyn znad rozmieszanej glinki może być stosowany jako uzupełnienie elektrolitów w organizmie (znajdziemy tam krzem, magnez, lit, sód i potas), co także może być przydatne podczas walki z utrzymującymi się biegunami wyjaławiającymi organizm. Dodatkowo, glinka rozrobiona do postaci pasty, może być stosowana jako okład na podrażnienia skórne (należy to ZAWSZE skonsultować z lekarzem weterynarii) oraz jako preparat do łagodnego czyszczenia zębów z nalotu i płytki bakteryjnej.
UWAGA! Glinkę kaolinową zawsze rozrabiamy z wodą w odpowiednich proporcjach, zależnie od jej przeznaczenia oraz w ilości stosownej do masy ciała zwierzęcia. W tym względzie należy ściśle przestrzegać zaleceń producenta lub prowadzącego lekarza weterynarii.


Podsumowanie
 Choć suplementy dla zwierząt (podobnie jak te dla ludzi) są powszechnie dostępne dla każdego, to jednak nie należy z nimi przesadzać ani stosować ich całkowicie na własną rękę. Jeśli uważasz, że Twój zwierzak wymaga jakiejś suplementacji, omów najpierw tę kwestię z lekarzem weterynarii bądź z zoodietetykiem i przedstaw swój punkt widzenia. Może się bowiem okazać, że Twój pomysł jest doskonały, ale bywa też tak, że chcemy naszym zwierzakom przychylić nieba, podczas gdy realnie wyrządzamy im „niedźwiedzią przysługę”. Zanim więc przystąpisz do uzupełniania posiłków swojego psa czy kota nowymi preparatami zasięgnij w tej sprawie opinii specjalisty, aby faktycznie pomóc, a nie zaszkodzić.

Małgorzata Biegańska-Hendryk – technik weterynarii, zoodietetyczka kotów, dyplomowana behawiorystka zwierząt towarzyszących. Autorka książek i artykułów branżowych, twórczyni autorskiego kierunku studiów „Behawiorystyka zwierząt towarzyszących – koty” na WSE w Krakowie, pracuje z kocimi pacjentami rozwiązując behawioralne i żywieniowe problemy, od 2012 roku buduje markę kocibehawioryzm.pl. Prywatnie opiekunka 4 kotów po przejściach: Stefana, Buni, Kiwi i Opka
 

Komentarze (0)

Brak komentarzy w tym momencie.

Nowy komentarz

Szukaj

Najchętniej czytane

Ta strona używa plików cookies. Dowiedz się więcej.